'A Pau Wau' is het bezinningsritueel van Canadese Westkust Indianen. Dit ritueel bestaat uit een samenkomst met medicijnmannen en spirituele leiders, waarbij de deelnemers het verleden eren en de toekomst vieren. Deze vieringen zijn 60 jaar lang verboden geweest. Moet je voorstellen wat dat betekent: alleen oude mensen op leeftijd hebben als klein kind zoiets meegemaakt. Hoeveel traditie, gebruiken en informatie is er verloren gegaan.

Oorsprong

In de loop van de jaren ben ik beter gaan zien dat mijn oorspronkelijke idee van de indianen uit de films, niet klopte. Door mij in de geschiedenis te verdiepen begrijp ik wat de onderdrukking betekend voor deze mensen. Vanaf de emigratiestroom die in de 18e eeuw opgang kwam ontstond er een verschil tussen de emigrant en de oorspronkelijke bewoner. Als het gezin aankwam kreeg je een stuk land waar je een huis op kon bouwen, groenten kon verbouwen en dieren op kon houden.

De indianen werden buiten deze gemeenschap gehouden en verbannen. Ze kregen gezamenlijk een stuk grond dat schril afstak bij het ‘recht’ van de emigranten. Wat zou er gebeurd zijn als dat niet het geval was geweest en ook zij zoveel grond hadden gekregen. Wat zou er gebeurd zijn als de kinderen van indianen geen Europese kleding hoefden te dragen en hun eigen taal en rituelen moesten afleren. Stel dat zij dit wel hadden mogen gebruiken waarbij ze de taal en gewoontes van de europanen óók zouden gebruiken.

De hele voor-onderstelling is absurd, want wie komt in het territorium van wie? Wie onderdrukt wie. Er is een uitspraak van een indiaanse hoofdman die in die tijd iets zei als “hoe kun je lucht bezitten dat van iedereen is?

Mijn praktijk heet Pauwau. Niet alleen om het verhaal van viering maar vooral over dat je trots mag en moet zijn op je afkomst. Trots op wie je bent met al je tradities, met al je ervaringen en met al je ‘niet’ leuke dingen.

In je kracht staan! Daar help ik bij.